[ به ديدهء انصاف بنگريم ] تقديم به : علامهء استاد ، مجتبى مينوى ، آزادمردى كه نقد عمر را يكسره بر ادب و تاريخ و فرهنگ وقف كرده است . به ديدهء انصاف بنگريم « . . . از نفثة المصدورى كه مهجورى بدان راحتى تواند يافت ، چاره نيست . . . » « شهاب الدين نسوى » در طىّ مدّت پنج سالى كه از طبع كتاب « نفثة المصدور » مىگذرد ، اين بنده پيوسته چشم نهاده بود ، تا مگر ناقدى نكته‌سنج و سخن‌شناس ، دور از حبّ و بغض و هوى و تعصّب ، و بىشائبهء مجامله و گزند طعن ، با منطقى متين و جزل و بر مبانى اصول و معايير فنّ نقد ، متن و حواشى آن را ، با دقّت و تأمّل در مطالعه گيرد ، عيوب و نقائص آن را تذكار دهد ، و موارد اغلاط و خطاهاى آن را بازنمايد ، و اگر - بر فرض - از اين رهگذر خدمتى ناچيز نيز به ادب ارجمند پارسى كرده آمده ، و يا حقّى به جاى اين ميراث گران‌قدر گزارده شده است ، قيمت و اندازهء آن از سر انصاف معلوم كند ، و بدين‌مايه ارشاد ، چراغى فراراه من بنده ، و ديگر كسانى كه از اين پس به تتبّعات و تحقيقاتى از اين دست مىپردازند ، بدارد . مدّتى دراز در اين انتظار مستغرق شد ، تا سرانجام ، روزى ، در فروردين‌ماه امسال ، دوستى خبر آورد كه در هشتاد و ششمين شمارهء « نشريّهء دانشكدهء ادبيّات و علوم انسانى تبريز » مقالتى است ، به‌عنوان « ملاحظاتى چند در باب تصحيح نفثة المصدور »